پرش به محتوای اصلی
شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران
صفحه اصلی
درباره ما
بیانیه‌ها
مدیران شرکت
طرح‌های شرکت
شرکت‌های همکار
بانک‌های اطلاعاتی
جستجوجستجوی پیشرفته
طرح‌ نمک زدایی و انتقال آب از دریای خزر به فلات مرکزی ایران > SiteDoc > Gozaresh_zist_mohiti  

تصویر میله عنوان صفحه جزء وب
گزارش زیست محیطی

 مطالب این صفحه

مقدمه

بر اساس مصوبه 138 شوراي‌عالي محيط زيست، مجريان پروژههاي بزرگ عمراني موظفند به همراه گزارش امكان سنجي و مكان‌يابي، نسبت به تهيه گزارش ارزيابي اثرات زيست محيطي پروژه اقدام نمايند. طرح نمك‌زدايي و انتقال آب از درياي خزر به فلات مركزي ايران نيز مطابق با مصوبه شماره 144479/45880 مورخ 20/7/90 مشمول ارزيابي زيست‌محيطي قبل از ورود به مرحله اجرايي مي‌باشد.
اجراي اين پروژه مشابه با ساير پروژه‌هاي عمراني ديگر، در كنار منافع چشمگير عمومي براي كشور به ناچار داراي اثرات منفي نيز مي‌باشد. در چنين پروژه‌هايي، مطالعه و شناخت حساسيت‌هاي زيست‌محيطي پيش از تصميم‌گيري اصلي و آغاز پروژه، اتخاذ تدابير پيش‌گيرانه جهت كاهش اثرات منفي بر محيط زيست را مسير ساخته و به سازگار نمودن طرح با اهداف توسعه پايدار كمك شاياني خواهد نمود. يکي از جنبه‌هاي خاص پروژه حاضر، ضرورت تعهد به مفاد كنوانسيون چارچوب حفاظت از محيط زيست دريايي درياي خزر (تهران- 1382) مي‌باشد که در اين راستا حفاظت، نگهداري، احيا و استفاده منطقي و پايدار از منابع بيولوژيك درياي خزر اهميت خواهد داشت.
در اين راستا مطالعات ارزيابي اثرات زيست محيطي طرح انتقال آب حوضه درياي خزر به فلات مركزي در چارچوب قرارداد خدمات مهندسي به شماره 913901 مورخ 21/12/91 توسط شركت توسعه منابع آب و نيروي ايران به شركت مهندسي مشاور مهاب قدس ابلاغ گرديد. هدف از مطالعه حاضر شناسايي اثرات شاخص طرح بر محيط زيست دريايي، ساحلي و خشكي و ارائه راهكارهاي كاهش اثرات منفي در قالب برنامه مديريت زيست محيطي مي‌باشد. در ادامه با بهره‌گيري از چكيده نتايج مطالعات زيست‌محيطي مذكور، آثار پروژه در فاز‌هاي ساختماني و بهره‌برداري بر محيط دريا، ساحل و خشكي بيان شده و راهكارهاي متناسب براي رفع مشكل پيشنهاد مي‌شود. خاطرنشان مي‌سازد با توجه به ضرورت‌ها، گزارش حاضر بر پايه اطلاعات موجود نمونه‌برداري دريايي تهيه شده است و با تكميل اطلاعات پايه در محيط دريايي در محدوده طرح، گزارش مذكور بهنگام‌سازي خواهد گرديد.
اجزاي اصلي طرح حاضر شامل سيستم آبگير و تخليه پساب واقع در محيط دريايي، سيستم آب شيرين‌كن در محيط ساحلي و خط انتقال آب در محيط خشكي است. براساس برنامه‌ريزي اوليه، آب دريا از ساحل گهرباران (واقع در 6 كيلومتري غرب نيروگاه نكا) به ميزان 7 مترمكعب بر ثانيه برداشت شده و پس از شيرين‌سازي به روش اسمز معكوس، با احداث دو خط لوله به قطر 1400 ميليمتر در كنار خط موجود انتقال نفت، آب تصفيه شده در 8 مرحله تا ارتفاع 2312 متري پمپاژ شده و به صورت ثقلي به حوضه فلات مركزي در استان سمنان انتقال مي يابد. طول اين خط انتقال تا خروجي چشمه روزيه 155 كيلومتر بوده و 5 كيلومتر پس از آن در قالب دو انشعاب شرقي (172 كيلومتر) و غربي (133 كيلومتر) تا شهرهاي دامغان و گرمسار ادامه مي يابد. موقعيت تقريبي محدوده مطالعات دريايي در شكل شماره 1 و موقعيت مناطق تحت حفاظت مديريت سازمان محيط زيست نسبت به طرح در شكل شماره 2 ارائه شده است. بر اين اساس محدوده طرح با هيچ يك از مناطق چهارگانه تحت مديريت سازمان حفاظت محيط زيست تداخل ندارد.

 

 


رویکرد مطالعات زیست محیطی
مطالعات ارزيابي اثرات زيست محيطي طرح شامل اقدامات زير مي شود:
o شناسايي وضعيت موجود محيط زيست در محدوده تحت تاثير طرح در محيط‌هاي تاثيرپذير دريايي، ساحلي و خشكي
o شناسايي و معرفي پيامدهاي زيست محيطي محتمل 
o ارائه راهكار‌ها جهت كاهش پيامدهاي شناسايي شده
o پايش تغييرات ناشي از اجراي طرح در فازهاي ساختماني و بهره برداري در چارچوب برنامه مديريت زيست محيطي
در راستاي رسيدن به اين اهداف، مطالعات زيست محيطي در 7 فصل انجام شده است. در فصل نخست، قوانين و مقرارت ملي و بين المللي مرتبط با طرح بررسي شده است. در فصل دوم چكيده‌اي از ويژگيهاي فني مهم پروژه متناسب با اطلاعات سيماي طرح در اين مرحله از مطالعات تشريح شده است. در فصل سوم وضعيت موجود محيط زيست، بررسي شده وتصوير كلي از ويژگي‌هاي فيزيكوشيميايي و اكولوژيك محدوده طرح به تفكيك محيط دريايي، ساحلي و خشكي با استناد و استفاده از اطلاعات در دسترس معرفي گرديده است.
فصل چهارم به معرفي اثرات زيست محيطي براساس يافته‌هاي وضع موجود، اطلاعات در دسترس از سيماي طرح و موارد مشابه بين‌المللي و داخلي پرداخته است. در فصل پنجم با استفاده از مدل پاساتاكيا (در هر سه محيط دريايي،ساحلي و خشكي) و ماتريس ايراني (در محيط خشكي)، اثرات طرح ارزيابي شده است.
در فصل ششم پيشنهادهاي مشخص در خصوص كاهش اثرات زيست محيطي احداث و بهره‌برداري از طرح انتقال آب با استناد به موارد مشابه بين‌المللي و داخلي ارائه شده و در نهايت برنامه مديريت زيست محيطي در فصل هفتم تشريح گرديده است.
رويکرد اصلي، در مطالعات حاضر در محيط‌هاي مختلف شامل شناسايي سيستماتيک اجزاي طرح و يا به عبارتي فعاليت‌هايي که در طول ساخت و بهره‌برداري از پروژه متصور مي‌باشند و تحليل ميزان تغيير حاصل از آنها نسبت به وضع موجود مي‌باشد. بر همين اساس فهرستي از جنبه‌هاي زيست محيطي کليدي تهيه و اثرات ناشي از آنها که در برخي موارد به ويژه درخصوص محيط دريايي مي‌توانند کاملا به صورت زنجيروار به يکديگر مرتبط باشند، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‌اند. به عنوان نمونه در محيط دريايي مي‌توان به تاثير تخليه آب شور خروجي از تاسيسات آب شيرين کن به دريا و تاثير آن بر ماهيان محدوده مطالعاتي و اثر متعاقب آن بر وضعيت اشتغال در بخش صيد اشاره نمود.
از سوي ديگر در محيط خشکي، با توجه به مسير نسبتا طولاني خط انتقال آب و عبور آن از محيط‌هايي با ويژگيهاي متفاوت، جنبه‌هاي متفاوتي به لحاظ زيست محيطي مد نظر قرار گرفته است. لازم به تاکيد است که خط لوله آب در مجاورت خط موجود انتقال نفت نکا- ري، احداث خواهد شد که اين موضوع، حداقل نمودن تخريب‌ها در فاز ساختماني را به همراه خواهد داشت.
در مجموع بر اساس نگاه سيستمي، در محيط دريايي پيش‌بيني اثرات بر مبناي مدلسازي سناريوي محتمل بدترين شرايط به لحاظ زيست محيطي انجام شده و در محيطهاي ساحلي و خشکي، اثرات بر مبناي آلاينده‌ها و استرس‌هاي بالقوه منتشره و تاثير آنها بر محيط به صورت توصيفي شناسايي و تحليل شده‌اند.
در ادامه خلاصه اي از نتايج به دست آمده ارائه مي شود.
آثار طرح بر محیط زیست دریایی
محدوده مطالعاتي در جنوب شرقي درياي خزر و دربرگيرنده خط انتقال آبگير و خط انتقال تخليه پساب، محلهاي آبگيري و تخليه پساب در فراساحل مي‌باشد. آب شور دريا از طريق آبگيرهاي پايين‌تر از عمق 5 متري زير سطح دريا برداشت شده و توسط خطي به طول 2.5 كيلومتر به تاسيسات آب شيرين كن در ساحل انتقال مي‌يابد. پساب شور حاصل از شيرين‌سازي نيز به دريا تخليه مي‌گردد. محدوده مطالعاتي در محدوده اميرآباد واقع شده كه يكي از پرشيب ترين نواحي ساحلي درياي خزر محسوب مي‌شود. شيب ساحلي در محدوده نكا در حدود 005/0 برآورد مي‌شود. جريان در ناحيه جنوب شرقي عمدتا شرقي- غربي و در برخي مواقع غربي- شرقي در نواحي عميق و نيمه عميق مي‌باشد. جريانهاي غربي- شرقي حداكثر حدود  50 سانتيمتر بر ثانيه سرعت داشته و جريان‌هاي شرقي-غربي حداكثر 20 سانتيمتر بر ثانيه سرعت دارند.
 پساب حاصل از شيرين سازي با غلظت 25 گرم در ليتر داراي نمك و حرارت بيشتري نسبت به وضعيت فعلي آب درياي خزر (5/12 گرم در ليتر) به دريا تخليه مي‌گردد كه شوري و درجه حرارت آن در اثر اختلاط با آب دريا به تدريج تعديل گرديده اما مي‌تواند در فاصله نزديك به مجراي تخليه‌كننده اثرات منفي بر موجودات دريايي وارد نمايد.
با توجه به اهميت شناخت ميزان تاثيرات شوري حاصل از طرح بر آبزيان به ويژه ماهيان و با هدف مطالعه ميزان انتشار شوري جريان پساب و چگونگي توسعه شوري در محيط دريايي بر اساس اطلاعات موجود در يك محدوده فرضي مشابه محدوده طرح مدلسازي سه بعدي با استفاده از نرم‌افزار MIKE3 انجام شده است. نتايج مدل‌سازي‌هاي اوليه نشان مي‌دهد در محدوده‌اي به ابعاد تقريبي 300 متر شوري از 10% تا 400%  افزايش داشته و براي ماهيان شاخص منطقه بيشترين اثرات منفي  ايجاد خواهد شد. با توجه به نوع تصفيه تغييرات دما ناچيز بوده و تنها در شعاع كمتر از 100 متر تغييرات دما بيش از نيم درجه مشاهده مي‌شود و در بقيه محيط تغييرات دما كمتر از نيم درجه و بلكه در حدود 2/0 درجه سانتيگراد مي‌باشد.
بر اساس  ضوابط سازمان حفاظت محيط زيست،در صورت تخليه پساب به محيط‌هاي آبي، افزايش غلظت محيط نبايد در فاصله بيش از 200 متر از محل تخليه از 10% تجاوز نمايد. به منظور رعايت ضوابط مذكور در  سناريو‌هاي مختلف،روش‌هاي مختلف كاهش ميزان شوري مدلسازي گرديده و نهايتا تخليه  در 10 نازل با زاويه 60 درجه پيشنهاد گرديده است. در صورت رعايت زاويه تخليه كننده نسبت به محور افق به ميزان 60 درجه (همان‌طور كه در طرح پيش بيني شده است)، غلظت‌هاي بالاي 10% افزايش نسبت به غلظت محيط، در محدوده مكاني تعيين شده در ضوابط سازمان محيط زيست باقي مي‌ماند.
همچنين مكش جريان آب در هنگام برداشت منجر به برخورد و آسيب ديدگي موجودات دريايي خواهد شد.
اين آبزيان در سه گروه عمده قابل طبقه بندي هستند: گروه اول شامل موجودات ذره‌بيني معلق (پلانكتونها) هستند كه در اكوسيستم دريايي تامين‌كننده پايه غذايي براي ساير موجودات محسوب مي شوند. پلانكتونها به دليل حالت شناوري تحت تاثير جريان مكش آب به درون آبگير قرار دارند. گروه دوم موجودات كف زي يا بنتوزها هستند كه نقش مهمي در تامين غذاي ماهيان  به ويژه ماهيان خاوياري دارند. افزايش شوري در مجاورت محل تخليه پساب در فاصله 200 متري، سبب ايجاد شوك‌هاي اسمزي به بنتوزها و مرگ آنها مي گردد. گروه سوم، ماهيان هستند كه در محدوده طرح  شامل خانواده‌هاي گاوماهيان (كف‌زي)، كيلكا ماهيان، كپور ماهيان و ماهيان خاوياري مي‌باشد. لازم به ذكر است كه شوري‌هاي بيش از حد تحمل، سبب فرار ماهيان از مجاورت منطقه تخليه خواهد شد.
در مورد کاهش  اثرات ناشي از مكش آب دريا بر آبزيان، راهکارهاي مختلفي در پروژه‌هاي مشابه در ساير کشورها پيشنهاد شده است. از جمله اين راهکارها، استفاده از توري‌هايي با سايز چشمه‌هاي مختلف و کاهش سرعت جريان مکش تا حد امکان مي‌باشد.
با تخليه پساب شور به دريا، انتظار مي‌رود جمعيت ماهيان اقتصادي در محدوده يك تعاوني صيادي پره تا حدي كاهش يافته و در نتيجه ميزان بهره‌برداري صيادان محلي كاهش يابد. پرداخت خسارت به صيادان محلي و فراهم ساختن زمينه اشتغال آنها در فعاليتهاي خدماتي پروژه، از جمله راهكارهاي جبراني محسوب مي شوند.
آثار طرح بر محیط زیست ساحلی
اكوسيستم ساحلي بخشهاي كم ارتفاع و پست حاشيه درياي خزر در محل احداث تاسيسات آب شيرين كن را در برمي‌گيرد. اين منطقه كه اغلب داراي خاك ماسه اي است ارتفاع زير 20 متر را شامل مي‌شود.
 بخش اعظم محدوده ساحلي در مسير خط انتقال را زمين‌هاي كشاورزي ديم و آبي تشكيل مي‌دهند و تنها نوار باريكي از منطقه ساحلي باقي مانده است كه آن هم براي فعاليت‌هاي تفرجي مورد استفاده قرار گرفته و در آن امكانات رفاهي براي گردشگران  فراهم شده است. لذا عمدتا گونه‌هاي گياهي و جانوري كه قدرت تطابق با انسان را دارند مي‌توانند در اين محدوده زيست كنند. در محيط ساحلي، مهمترين جنبه‌هاي زيست محيطي طرح مصرف بالاي انرژي و انتشار آلاينده‌هاي ناشي از آن در طول بهره برداري از منبع تامين برق براي تأسيسات آب‌شيرين‌کن مي‌باشد. از طرف ديگر بهره‌برداري از اين تاسيسات مي تواند تعداد قابل توجهي از نيروهاي محلي را به کار گرفته و از اين جهت اثر مثبت قابل توجهي در ايجاد اشتغال و بهبود زيرساختهاي اجتماعي در پي داشته باشد.
براي کاهش اثرات ناشي از مصرف بالاي انرژي، بديهي است بايد نسبت به بهينه سازي مصرف انرژي در کل سيستم آب شيرين کن اقدام نمود. به عنوان نمونه استفاده از تجهيزات بازيابي انرژي و جلوگيري از اتلاف آن در سيستم از اهميت بالايي برخوردار مي‌باشد. از سوي ديگر استفاده از فن‌آوري‌هايي که داراي بازدهي بالاتر بوده و انرژي کمتري مصرف مي‌کنند توصيه مي‌شود.
آثار طرح بر محیط زیست خشکی
يكي از ويژگي‌هاي مهم طرح حاضر از منظر ملاحظات زيست محيطي، جانمايي مسير انتقال در مجاورت خط انتقال نفت نكا - ري است. باتوجه به پاكسازي قبلي مسير مذكور، لوله‌گذاري و احداث خط انتقال، حداقل تخريب در محيط طبيعي و قطع درختان را در پي خواهد داشت. خط انتقال طي گذر از فراز رشته كوه البرز از سه چشم انداز شامل  اراضي زراعي جلگه‌اي، جنگلهاي كوهستاني و اراضي مرتعي عبور خواهد نمود. در بخش نخست، خط انتقال پس از عبور از زيستگاه ساحلي وارد بخش جلگه‌اي خزري شده و در محدوده ارتفاعي بين 20 تا 500 متر و مطابق بر  رويش‌هاي جلگه ساحلي (جنگلهاي پست هيركاني) قرار دارد و گستره‌ وسيعي از انتهاي محدوده اراضي ماسه‌اي تا پس از شهر ساري و همچنين بخشهاي شمالي شهر شيرگاه را دربرگرفته است. مسير خط انتقال عمدتا از ميان اكوسيستم‌هاي كشاورزي عبور كرده  اكوسيستم موجود در اين مسير 6 كيلومتري متاثر از سكونتگاه‌هاي انساني بوده و در اين محدوده نيز بيشتر گونه‌هايي مشاهده مي‌شوند كه با همزيستي با انسان تطابق يافته‌اند. اين منطقه كه به دليل شرايط مناسب به لحاظ توپوگرافي و در دسترس بودن منابع آب و همچنين شرايط اقليمي مساعد به عنوان مركز فعاليتها و تمركز جوامع انساني مي‌باشد، پوشش طبيعي آن تا حد زيادي دستخوش تغيير شده است و عملا از دو اكوسيستم  اراضي كشاورزي و اكوسيستم شهري تشكيل شده است.
در بخش دوم خط انتقال پس از عبور از ناحيه جلگه‌اي وارد منطقه كوهستاني مي‌شود كه دربرگيرنده اكوسيستم جنگلي است. آرايش گونه‌هاي مختلف گياهي در اين محدوده جنگلي وابسته به ميزان ارتفاع و رطوبت مي‌باشد به اين ترتيب كه اين اكوسيستم را مي‌‌توان به لحاظ تركيب پوشش و همچنين عوامل اكولوژيكي به 3 بخش دامنه‌اي و كوهپايه‌اي، بخش مرتفع و كوهستاني و رويشهاي ارس تقسيم‌بندي نمود. بخش دامنه‌اي و كوهپايه‌اي (جنگلهاي نيمه پست هيركاني) كه از ارتفاع 500 تا 700 متر گونه‌هايي مانند ممرز، انجيلي، بلند مازو و آزاد غالبيت دارند. ارتفاعات 700 تا 2000 متر (جنگلهاي كوهستاني)  اغلب داراي گونه‌هاي راش، افرا، توسكا ييلاقي و خاس هستند. اين اكوسيستم تقريبا تمامي بخشهاي مرتفع مسير انتقال آب از جنوب ساري و شيرگاه تا قبل از مناطق مرتفع (حدود دهستان راستويي) را به خود اختصاص داده است. بخش ديگري از اين اكوسيستم، اكوسيستم جنگلهاي ارس است كه در مناطقي با ارتفاع بالاتر از 2000 متر و داراي آب و هواي كوهستاني است ديده مي‌شود. گونه‌هايي مانند ماي مرز، پيرو، و ارس به عنوان گونه‌هاي بارز اين رويشگاه ديده مي‌شوند. لازم به ذكر است به دليل عبور خط انتقال آب از مجاورت خط لوله شركت نفت، مسير مربوطه قبلا پاك‌تراشي شده و قطع درختان جنگلي در محل برخي از ايستگاههاي پمپاژ  و خط انتقال ضرورت خواهد يافت. از گونه‌هاي شاخص بخش دوم مي‌توان به مرال، شوكا و گراز اشاره نمود. در نهايت خط انتقال پس از تونل چشمه روزيه به دو انشعاب شرقي به سمت شاهرود و غربي به سمت گرمسار تقسيم مي شود. در مسير خط انتقال مهدي‌شهر به دامغان و شاهرود پوشش غالب درمنه است، رويش از ناحيه كوهسري با غلبه كلاه ميرحسن آغاز مي‌گردد و تا رويشگاه تيپ خالص درمنه دشتي در شمال شاهرود ادامه پيدا مي‌كند.
اثرات منفي طرح در محيط خشکي در مقايسه با محيط دريايي به دليل گذر از مسير موجود خط لوله انتقال گاز نكا - ري كمتر مي‌باشد. در دوره ساختماني فعاليتهايي از جمله پاكتراشي زمين، احداث جاده‌هاي دسترسي، در مرحله ساختماني مي‌تواند روي جوامع گياهي و زيستگاه‌هاي جانوري در حاشيه خط انتقال اثر بگذارد. پاكتراشي زمين نيز عمدتا در محدوده ايستگاههاي پمپاژ و مخازن ذخيره انجام مي‌گيرد كه بارزترين و عمده‌ترين اثر اين فعاليت روي رويشگاه‌هاي واقع در رقوم ارتفاعي 850 تا 1600 متر خواهد بود كه با توجه به محدود بودن پاكتراشي به محل ايستگاههاي پمپاژ و بخشهايي از خط انتقال، تخريب در وسعتي كمتر از 13 هكتار پيش‌بيني مي‌شود. به منظور جبران خسارات احتمالي ناشي از قطع درختان جنگلي در محل ايستگاههاي پمپاژ، تامين هزينه احياء جنگل در قالب پروژ‌هاي جنگل‌كاري پيشنهاد مي‌شود.
از جمله ساير اثرات شاخص مي‌توان به کاهش امنيت گونه‌هاي جانوري در حاشيه مسير خط انتقال ويژه در فاز ساختماني اشاره نمود كه در محدوده مجاور با منطقه حفاظت شده اساس از اهميت بيشتري برخوردار است. در اين ارتباط لازم است عمليات اجرايي در محدوده مذكور با رعايت دقيق ملاحظات زيست محيطي صورت گيرد. از جمله مي‌توان به عدم انجام عمليات در فصل توليد مثل جانوران منطقه، حفاظت فيزيكي محوطه كارگاه و كنترل شكار غيرمجاز و كنترل تردد به محدوده كارگاهي اشاره نمود.
مهمترين فعاليتي كه در دوره بهره‌برداري ممكن است زيستگاهها را تحت تاثير قرار دهد، رفت و آمد و ترافيك است. اين فعاليت در بخش‌هايي از محل طرح كه در مجاورت  زيستگاه‌هاي خاص (منطقه حفاظت شده اساس) واقع شده، مي‌تواند حساسيت ايجاد كند. اما در ساير نقاط مسير  بدليل وسعت کم آن و غيردائمي بودن اين فعاليتها  قابل توجه نمي‌باشد. همچنين  افزايش دسترسي از طريق جاده سرويس پروژه مي‌تواند منجر به افزايش قاچاق چوب‌هاي جنگلي در منطقه شود. اتخاذ تمهيدات حفاظتي تكميلي از قبيل احداث پاسگاه توسط مجري طرح در اين رابطه قابل توصيه است.
جمع بندی
بر اساس مطالعات انجام شده در اين مرحله، به نظر مي‌‌رسد مهمترين اثرات منفي طرح در محيط دريايي متصور مي‌‌باشند. اين محيط که از قبل تحت تاثير طرحهاي مختلفي نظير نيروگاه نکاء و ورود آلاينده‌هاي مختلف از طريق فاضلابهاي شهري به محيط دريايي مي‌باشد، به طور مشخص از نظر اکولوژيک، نيازمند اعمال حساسيت خاصي در فرآيند شناسايي و ارزيابي اثرات مي‌باشد. در محيط دريايي، مهمترين فعاليتي از طرح که اثرات منفي کليدي در خصوص آن قابل پيش بيني است، برداشت آب از دريا و تخليه پساب شور ناشي از فرآيند شيرين سازي آب به دريا مي‌باشد. به منظور رعايت ضوابط سازمان حفاظت محيط زيست احداث نازل‌هاي تخليه كننده دهگانه  با زاويه 60 درجه، پيشنهاد گرديده است. همچنين در برنامه پايش زيست محيطي در دروه ساخت 3 ايستگاه در امتداد خط لوله آبگير در محدوده 200 متري از محور خط لوله، فاصله هر دو ايستگاه متوالي 2 كيلومتر پيشنهاد شده است. در دوره بهره برداري نيز  3 ايستگاه در شرق و 3 ايستگاه در غرب دهانه تخليه كننده پساب، به فواصل 200، 2500 و 5000 متر مد نظر قرار گرفته است.
در محيط ساحلي، شاخص ترين اثر، توليد گازهاي آلاينده ناشي از تامين انرژي تاسيسات آب شيرين كن مي‌باشد كه بهينه‌سازي مصرف انرژي را ضروري مي‌سازد. به منظور پايش انتشار گازهاي آلاينده 3 ايستگاه پايش در اطراف تاسيسات آب شيرين‌كن پيشنهاد شده است.
در محدوده خشکي، عمده اثرات مربوط به کاهش امنيت گونه‌هاي جانوري و تخريب محدود جنگل  در طول مسير خط انتقال به ويژه در فاز ساختماني مي‌باشد. به طور کلي اثرات طرح در محيط خشکي در مقايسه با محيط دريايي به دليل وجود مسير خط لوله انتقال گاز نكا-ري محدودتر مي‌‌باشند. به منظور جبران خسارت وارده به اراضي جنگلي، پهنه‌اي با وسعت 5 برابر سطح تخريب يافته، جهت جنگل‌كاري و احياء در مجاورت منطقه حفاظت شده اساس پيشنهاد شده است.
بازدید: